Suicide Is About Emotion...
posted on 25 Jan 2007 23:12 by arcueid in Lifeอ่านข่าวคนฆ่าตัวตายทีไรก็ปลงทุกที....
คนเรามันต้องมีสักเสี้ยวนึงแหละที่อยากฆ่าตัวตาย....
เมื่อก่อน...เราเคยเป็นแบบนี้ คิดว่าทุกคนคงเป็นแบบเดียวกัน
คิดว่าคนฆ่าตัวตายน่ะโง๊โง่...ทำไปได้ยังไง พ่อแม่เลี้ยงมากว่าจะโตหมดเงินไปหลาย มาตายแบบนี้ โง่ยิ่งกว่าควายอีก....
งั้นเหรอ?
คิดว่าคนฆ่าตัวตายน่ะ ไม่ได้เรื่องเลย อะไรนิดอะไรหน่อยก็อยากตาย พูดอะไรก็ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร บ้ารึเปล่าวะ?
จะเป็นแบบนั้นจริงๆรึเปล่า?
คนที่พูดว่าเข้าใจทุกอย่างคือคนที่ไม่เข้าใจอะไรเลย....
ที่เราพูดแบบนี้ก็เพราะว่า มนุษย์มีขีดจำกัดในการจดจำเรื่องต่างๆ(เวลา,สถาณะการณ์,บลาๆๆ) เพราะฉะนั้น ไม่มีทางที่มนุษย์จะใช้เวลาเพียง1ชั่วอายุจะศึกษาได้หมด(ยกเว้นท่านพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ต้องขอละเอาไว้...)
เคยคิดแบบนี้จนกระทั้ง...มันมีเรื่องเกิดขึ้น
เจ๊(แม่เราเอง...)เขามาเล่าให้ฟังถึงสถาณการณ์ในครอบครัว หลังจากที่ผ่านอะไรร้ายๆมาแล้ว
เขาบอกว่า ท้อมาก...อยากฆ่าตัวตาย....
ตกใจเป็นอันมาก ไม่นึกมาก่อนว่าคนที่เคยสอนความคิดนี้แก่เราจะมาเป็นเสียเอง...
แต่หลังจากที่ได้ฟังไปๆ ก็ได้เข้าใจเหตุผลต่างๆมากขึ้น
เสี้ยวหนึ่งของมนุษย์ ต้องมีสักช่วงหนึ่งที่ความคิดวูบเข้ามา...หลังจากเหตุการณ์ที่เลวร้าย
ตอนนั้นเราจำได้ว่า ต้องย้ายบ้านออกจากที่เก่า แล้วตอนนั้นยังหาที่อยู่ใหม่ไม่ได้ แถมเรากับน้องก็ยังเรียนอยู่ ไม่สามารถหางานรับผิดชอบอะไรได้(ไม่นึกถึงพ่อ....ที่ต่อให้ตายยังไงเขาก็คงไม่ช่วยเราแน่นอน)
เงินก็ไม่มี อดมื้อกินมื้อ...
ลองไตร่ตรอง...ถ้าเป็นคนอื่นๆล่ะ จะคิดอย่างไร?
เราเองก็ไม่อยากเชื่อว่าคนธรรมะ ชอบสวดมนต์อย่างเจ๊เราจะมีความคิดอยากตาย...
เชื่อเถอะ....มันเป็นไปได้ แล้วเป็นบ่อยเสียด้วย
จิตใจมนุษย์ช่างซับซ้อน...ยากหยั่งถึง
ฉะนั้น....กรุณาหยุดทำตัวเป็นคนที่เข้าใจไปเสียทุกเรื่อง...
จนกว่า....จะประสบพบเจอด้วยตนเอง....

เวลาสิ้นหวัง มักนึกภาพท้องฟ้าใสๆ
#1 By H i r o k i _ S a r u on 2007-01-25 23:31