Alice Such A Mature Place หยาบคายไม่ว่า แต่อย่าลามปาม

สวัสดี สวัดดู สวัดดัม.....

5555 อย่างงไปเลย แค่คำทักทายเท่านั้นแหละ

วันนี้มาต่อเรื่องแงะกัน แต่ขอทำความเข้าใจกันหน่อยนะว่าแงะที่เราพูดถึงมีแค่คนเดียว

ซึ่งก็คือแงะOriginalนั่นแหละ

แต่สำหรับเรื่องนี้นั่นเกิดขึ้นมานานพอสมควรแล้ว ตั้งแต่พบเจอมันใหม่ๆ

ขอเล่าต้นกำเนิดก่อนละกัน มันเป็นความบังเอิญอันเหลือเชื่อมากๆ(มากจนเรานึกไม่ถึงว่ามันทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ?)

เราเจอมันครั้งแรกที่สะพานเหล็ก ร้านHigh Media

ช่วงวันนั้นมันมีงานที่สะพานเหล็กพอดี แต่เรากับเพื่อนๆปลีกตัวออกมากันก่อน

ก่อนไปก็แวะไปเล่KOFโ2003 ที่ตอนนั้นเพิ่งออกที่ร้านนั้นแหละ

เราไม่สามารถระบุเวลาที่มันเข้ามาคุยด้วยได้...เพราะมันเร็วมาก

มันก็เข้ามาคุยแบบปกติน่ะนะ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่หลังจากนั้นมันก็ตามเรามาด้วย(เฮ้ย!! ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันมาก่อนน่ะ...)

วันนั้นเราจำได้ว่าม่อนไปคุยธุระเรื่องงานที่MBK แต่เราก็ไม่เข้าใจเหตุผลที่มันตามเรามาจนบัดนี้

จนหลังจากมันได้รู้แหล่งข่าวว่า คนเล่นDDRมักจะไปรวมตัวกันที่เซ็นทรัลลาดพร้าว มันก็ตามไปร่วมด้วย

จริงๆแล้วถ้ามันทำตัวปกติเราจะไม่ว่าอะไรมันเลย เพราะมันก็เป็นคนที่มีฝีมือในการเล่นมากเหมือนกัน

แต่ประเด็นจริงๆมันอยู่ตรงนี้....

เริ่มแรก เราได้ยินเพื่อนๆพร่ำบ่นถึงพฤติกรรมแปลกๆของมันก่อน

เช่น มันขอแงะน้ำเพื่อนเราจนเกือบหมดขวด(ทั้งๆที่เพื่อนเรากินไปได้ไม่เท่าไหร่)

ขอแงะไอศกรีมที่กินไปหน่อยเดียวจนหมก(อันนี้เริ่มรู้สึกทุเรศ...)

ตอนแรกเราก็ฟังหูไว้หู เพราะยังไม่เจอกะตัว แต่เพื่อนๆก็เตือนให้ระวังเอาไว้ให้ดี

จนกระทั้งมาเจอกะตัวเอง...

ตอนนั้นเราชวนเพื่อนๆมาบ้าน(ซึ่งได้นัดหมายไว้ก่อนแล้ว)มันก็มาด้วย

ซึ่งเราไม่ได้เชิญมัน

ย้ำ

ไม่ได้เชิญ

จริงๆแล้วตอนนั้นมันไปได้ยินโดยบังเอิญ มันก็จะมาด้วย ไอ้ครั้นจะปฏิเสธมันก็กะไรอยู่ก็เลย...เอาวะ อยากมาก็มา

ไม่นึกว่าเราจะคิดผิด ต้องจำเรื่องนี้ไปจนตาย

วันนั้นตอนค่ำๆ อันประกอบไปด้วยเรา ม่อน บาส ร้อกกี้ โบ เต้ และมัน นัดแนะกันว่าจะทำกับข้าวกินกันเอง โดยเก้าอี้...เอ้ยแชร์กันออก ดีกว่าไปกินหมูกระทะให้สิ้นเปลือง

เราก็ยกขโยงไปที่ซุเปอร์มาเก็ตแถวบ้าน ซื้อไก่ หมู ผัก โดนไปกันคนละประมาณ30-40บาท

แต่มันไม่ได้ช่วยออกเงิน บอกว่าเดี๋ยวจะออกให้ทีหลัง(ซึ่งบอกหลังจากที่จ่ายเงินไปเรียบร้อยแล้ว-*- )

หลังจากกลับมาที่บ้านแล้วก็เริ่มทำกับข้าวกินกัน โดยมีเรากับคนอื่นๆและแม่เราคอยควบคุมดูแลอยู่(ร้อกกี้ขอตัวงีบก่อน เพราะเพิ่งกลับจากข้างนอก ส่วนม่อนก็เหมือนกัน ส่วนเต้กลับบ้านไปแล้ว)

ส่วนแงะก็หนีไปเล่นเกมเฉย ไม่ได้มาช่วยทำกับข้าว(ใช้เวลาทำกันประมาณ15-20นาที)

ในเมนูจะมีแกงจืด(ซึ่งอร่อยเหลือเชื่อ) ไก่ทอดกะอะไรไม่รู้อีกอย่างหนึ่ง

ตอนนั้นก็พลัดกันกิน กินกันโดยเผื่อๆกันไว้ กลัวว่าจะกินกันไม่พอ เฉลี่ยคนละชิ้นครึ่ง

ตอนนั้นประมาณได้ว่าทอดไปเกือบๆ20ชิ้นเห็นจะได้แต่ได้กินกันคนละชิ้นครึ่ง

มันหมายความว่าอย่างไร?

เพราะเจ้าแงะไปแงะกินก่อนเอามาตั้งไงล่ะ...

แล้วไก่เกือบๆ20ชิ้นกินกันคนละชิ้นครึ่งหมายความว่าอย่างไร

เดาไม่ผิดกันหรอก อยู่ในกระเพาะมันหมด.....

หลังจากกินกันเสร็จเราก็มาเล่นอูโน่กัน(เกมอะไรไม่รู้ โคตรล้ำลึกเลย)

แต่มันไม่เล่นด้วย จนกระทั้งเที่ยงคืนมันก็จากไป(อ้าว...ตังค่ากับข้าวล่ะฟะ?)

วันนั้นเลยสาบานกับตัวเองเลยว่าจะไม่ชวนมันมาที่บ้านอีกต่อไป

จริงๆก็เคยพูดกับมันตรงๆ(แล้วคิดว่าคงมีอีกหลายคนพูดไปแล้ว)ว่า แกทำตัวแบบนี้มันน่ารำคาญนะ...

มันทำหน้างงๆแล้วถามกลับมาว่า "เราน่ารำคาญตรงไหน?"

โอ้โห....ขนาดตัวมันเองยังไม่รู้เลย แล้วใครหน้าไหนมันจะแก้นิสัยได้ฟะ

เราเองคงได้แต่ปลงเท่านั้นว่าโลกนี้ยังมีคนแบบนี้อยู่จริงๆ...

สุดท้าย อยากจะฝากคนที่รู้จักมันและได้เจอมันบ่อยๆว่า...

เลิกซะทีเหอะนิสัยแบบนี้ คนอื่นเขาเดือดร้อน

ไม่มีเงินก็บอก ตูเลี้ยงข้าวให้เอ็งได้

ไม่ใช่มาขอแงะแล้วตูแทบไม่ได้กินแบบนี้ มันทุเรศ

ยิ่งเขาเป็นผู้หญิงด้วย

มันน่าเกลียดมากกว่าที่ทำกับพวกเราอีกนะ รู้ไหม?

จบ....(เอาดื้อๆ)

*Edit ถึงทุกคน

บทความนี้เราเขียนเพื่อไม่ให้เอาเยี่ยงอย่างและเตือนเพื่อให้ระวังตัวเอาไว้

ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เราไม่สามารถเอ่ยชื่อมันผู้นี้ออกมาตรงๆได้

หากใครเจอมันแล้วมันทำพฤติกรรมแบบนี้อีก

ขอให้บอกมันอย่างที่เราบอกด้วยนะ

edit @ 2006/09/15 13:33:28